#47

by nullapoenasinelege

img_0887

ψ

όπως ψέμμα

όπως ψάχνω

όπως ψίθυρος

 

καταλαβαίνεις τον σπαραγμό από τα μι

βλέμμα

κλάμα

καταλαβαίνω την αλήθεια από τα γάμα

συγγνώμη

μα ό,τι καταλαβαίνω

με στοιχειώνει

πάντα

 

(θα σε βρω)

 

τώρα πια ξέρω τι με σπρώχνει στη θάλασσα

τώρα πια ξέρω γιατί κλαίω στη σταδίου

τώρα πια ξέρω πως τα ξερονήσια φτιάχτηκαν για μας

 

καμιά επιστροφή στην ηλιοφάνεια

γράφεις ανάμεσα στη σιωπή και στα ουρλιαχτά

διαβάζω ανάμεσα στην απόγνωση και στην ελπίδα

δεν ξέρω τι από τα δύο θα νικήσει

ήθελα μόνο να σου πω

πως το καμιά επιστροφή

είναι το kein zurück του βερολίνου μου

 

βοήθησέ με

 

δεν ξέρω ποιος έχει ακόμα το τηλέφωνό του στις επαφές μου

 

αλλά σου υπόσχομαι

πως από δω και μπρος

θα προσέχω τις πέτρες που πετάω

 

μόνο αυτές που κάνουν γκελ·

 

λουίζα, θα ξαναγίνουμε νησί.

 

 το όνομά σου γράφεται με σίγμα και η θάλασσά σου με δύο ταυ

 

 sine_lege

_img_0892

*πρότζεκτ Ψυττάλεια

από @to_portatif

μονότυπο νούμερο σαράντα-επτά

ευχαριστώ

δύναμη μόνο

http://www.psytalia.blogspot.gr

Advertisements