το μέλι

by nullapoenasinelege

960203_10200394883249548_170642263_n

και ύστερα ήρθαν οι μέλισσες και μετά κανείς δεν νοιάστηκε πού πάνε οι μέλισσες όταν φεύγουν από δω και το μέλι τι τάχα να απέγινε το μέλι που κανείς ποτέ δεν άλειψε επάνω σε μια φέτα ψωμί και ζητάμε ψωμί τ’ ακούς ψωμί γιατί η γη πεινάει αλλά το σιτάρι φτάνει για όλους και περισσεύει αλλά οι άρχοντες το μαζεύουν σε αποθήκες και μας αφήνουν να πεθαίνουμε και να σκοτώνουμε για το φαγητό αντί να σκοτώσουμε αυτούς και ίσως και να πεθαίνουμε δε λέω αλλά να πεθαίνουμε για την ελευθερία και κανείς μα κανείς δεν αναρωτιέται τι απέγιναν οι μέλισσες και οι βασίλισσες και οι δούλες τους και οι κακόμοιροι οι κηφήνες και γιατί το μέλι είναι τόσο γλυκό και γιατί όταν οι άνθρωποι μιλάνε για έρωτα αναφέρουν το μέλι αλήθεια ξέρεις πόσοι άνθρωποι φύγανε πια απ’ τις πόλεις και φτιάξανε τη ζωή τους στα χωριά και βρήκανε χώρο στα χωράφια των παππούδων τους και ξεκίνησαν να βγάζουν το δικό τους μέλι και όλοι θα σου δώσουν ένα βάζο με χειροποίητο μέλι όταν πας να τους επισκεφθείς έχει εξαφανιστεί το βιομηχανικό μέλι από τις αγορές κι αυτό ίσως να οδηγήσει σε κλείσιμο των εργοστασίων και μετά οι άρχοντες θα μας κατηγορήσουν ότι στερούμε τον τόπο από το όραμα και την ελπίδα ξέρεις κάθε που οι άρχοντες μιλάνε είναι λες και φτύνουν τις λέξεις βιάζουν παρά φύση τη γλώσσα άκου αν θες τον ήχο των λέξεων που βγαίνουν από το στόμα τους είναι ένας κούφιος και κενός γδούπος πάντως το σωστό και το όμορφο θα ‘τανε να παίρνανε τα μέσα παραγωγής οι εργάτες στα χέρια τους κάτι τέτοια ονειρεύομαι ‘γω και ξέρεις δεν τα ονειρεύομαι μόνο θα τα κάνω πραγματικότητα μια μέρα για σκέψου τι μπορεί να γεννήσει το μυαλό από μια σκέψη να γεννηθεί μια επανάσταση κι ένας έρωτας σκέψου να αλείφαμε με μέλι ο ένας τον άλλον κι ύστερα να κολλάγαμε για πάντα ο ένας πάνω στον άλλον ακούγεται λίγο βαρετό το ξέρω αλλά σκέψου ότι μέσα σε λίγο καιρό θα συντονίζονταν οι καρδιές μας και όποιες βιταμίνες σου λείπουν θα τις έπαιρνες από το σώμα μου κι εγώ θα ‘παιρνα από σένα όσο θάρρος μου λείπει μερικές φορές θα ήταν όμορφα πολύ νομίζω και τρομακτικά γι’ αυτό η σκέψη μου σήμερα ανήκει στις μέλισσες που κανείς δεν νοιάζεται γι’ αυτές αφού χαρίσουν στην υφήλιο ό,τι πολυτιμότερο έχουν δηλαδή

το μέλι

Advertisements