θα ‘ρθει η μέρα

θα ‘ρθει η μέρα

θα ξημερώσει εκείνο το πρωί

με έναν ουρανό κατακόκκινο από θυμό

θα ‘ρθει εκείνη η μέρα σου λέω

θα γραπώσουμε την τυχαία μας ύπαρξη από το μπράτσο

και θα τη στείλουμε να αναμετρηθεί με ύαινες δίποδες

θα ‘ρθει εκείνη η μέρα

που θα πιούμε εκδίκηση για τους που δεν πρόλαβαν να ζήσουνε

θα ξημερώσει εκείνο το δειλινό

με έναν ουρανό κατάμαυρο από σύννεφα ορμής

και κανένας πια δεν θα μπορεί να μπει ανάμεσα μας

ανάμεσα σε σένα και το νεκρό μωρό

σε μένα και τον καμένο ζωντανό αδελφό

σε σένα και την πνιγμένη φιλενάδα

θα ‘ρθει εκείνη η μέρα που θα βρέξει συνθήματα στην πράξη

τα γήπεδα θα γεμίσουν εγκλωβισμένους εξουσιαστές

πεταμένους σαν τους πρώτους χριστιανούς μες στις αρένες

χωρίς διέξοδο

και περιφρούρηση θα κάνουν

κείνα τα κουρασμένα κοριτσόπουλα ταμίες με τους κιρσούς στις όμορφές τους γάμπες

θα ξημερώσει εκείνο το πρωί

που κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσι πάσης μορφής δογματισμούς θα ισοπεδώσουμε

acınız acımızdır θα μας φωνάζουν τα αδέρφια μας από απέναντι

και καταργημένα πια τα σύνορα περίλυπα στις αποθήκες τους θα καίγονται

θα ‘ρθει η στιγμή αδελφέ μου

που το τυχαίο της ύπαρξής μας θα αρπάξουμε από το λαιμό

για να έστω για μια στιγμή τα δάκρυα των νεκρών μας δικαιώσουμε

καμαρωτοί θα πέφτουμε στις μάχες υπέρ ανθρώπων και αξιών

και ολόγυρά μας θα στήνονται χοροί στα οδοφράγματα

θα ‘ρθει η μέρα σύντροφε

που την οργή μας παιδιά αγέννητα θα δικαιώσουν

και τότε ούτε πόνος ούτε χάρος ούτε θάνατος ούτε χαμός

δεν θα χωράνε να λερώσουν την ωραία την αληθινή τη μέρα

την άνοιξη της άγριάς μας επανάστασης