sine_lege

μας εξαπάτησαν οι εγκλίσεις

Tag: γκρίζος

γυναίκα πολύχρωμη, η

τη συνοδεύουν πάντα άνδρες άνω του ενός
περπατά και ξέρει
ξέρει σας λέω
της το ψιθύρισε ο καθρέφτης ο ολόσωμος του δωματίου της νωρίτερα
ξέρει πως τα πάντα γύρω από αυτήν φωτίζονται
έντονα ρούχα πολύχρωμα χείλη
κίτρινο φόρεμα
ώμοι έξω
ώμοι να κρυώνουν στο αγιάζι
χαλάλι

η παρέα κάθεται να φάει
το φαγητό της πάντα προσεγμένο
προσέχει το κορμί της δημοσίως
κι ας ξέρει πως η φύση την ευνόησε
δεν χρειάζεται να νοιαστεί
κι έτσι το βράδυ
όταν οι συνοδοί της ευγενικά στο κρεβάτι ανέγγιχτη την αποθέσουν
όταν ελεύθερη θα τυλιχτεί στης παγκόσμιας μοναξιάς της το μανδύα
θα βρει κρυμμένους θησαυρούς κάτω από το στρώμα της
και έμπλεη τύψεων
θα αφοσιωθεί στη μόνη ηδονή που η κοινωνία της ομορφιάς της επιτρέπει

ο σερβιτόρος πλησιάζει στο τραπέζι της παρέας
γέρνει ασφυκτικά πάνω απ’ το πλαστικό τραπεζομάντηλο
και με βλέμμα ίσιο στο στήθος της
της απαγγέλει τα φρέσκα της ημέρας πιάτα
εκείνη καμώνεται πως δεν καταλαβαίνει
συνήθισε και δέχτηκε τη μοίρα της
το στήθος της θα ‘ναι τα μάτια της
στη θέση των αληθινών ματιών της
της τοποθέτησαν πριν από χρόνια
δυο βέλη φωσφορίζοντα
κατεύθυνση νοτίως
διεύθυνση η επάρατη της ομορφιάς πατρίδα

όλοι εμείς που περάσαμε από δίπλα της μοιάζουμε τόσο με τη στάχτη
παραμερίστε πλάσματα της αλισίβας
κοντοζυγώνει το επί χρήμασιν ηλιοκαμένο δέρμα
είμαστε όλοι εμείς
οι γκρίζοι άνθρωποι που αδιάφορα σταθήκανε δίπλα σε τούτη την πολύχρωμη γυναίκα
που ειδικεύεται από τα γεννοφάσκια της
στην ανεπάγγελτη της ομορφιάς αλαζονεία

Advertisements

ψευδοκράτος ιδεών

538813_3553368547779_974979858_n

γίνατε όλοι εραστές της ειλικρίνειας

και την αλήθεια όλοι αγαπάτε

τη συντροφιά του ψέματος κανείς σας τώρα πια δεν κυνηγά

την καλοσύνη του κανένας δεν διεκδικεί

 

κι έτσι το ψέμμα μακριά απ’ την επιθυμία του λαού

έμεινε μόνο, αγάμητο,

φούσκωσε, γέμισε, έγινε πλαδαρό

σαν γυναίκα ή άντρας πενηντάρης που σταμάτησε τον έρωτα λόγω αδύναμης καρδιάς

-κι όπως επιθυμείτε ερμηνεύστε το κι αυτό-

απλώθηκε σαν λαίλαπα πάνω απ’ τη χώρα

ένα τεράστιο, υγρό και γκρίζο σύννεφο

 

όχι, η αλήθεια δεν κρυβότανε ποτέ στον αργαλειό της πηνελόπης

αλλά με την ελένη ως την τροία ταξιδέψανε μαζί

μέσα στα πιο απαλά σου ψέμματα κοιμήθηκα τις πιο ωραίες μου νύχτες

κι από τις πιο σκληρές μου αλήθειες ζήσανε ως το τέλος τα πιο ωραία παραμύθια

έτσι που τελικά πριγκίπισσες και δράκοντες μαζί να εκτοξεύουνε το υγρό το πυρ

μήπως και καταφέρουνε το γκρίζο, πλαδαρό και άσχημο ψέμα να διαλύσουν

μήπως και ο ήλιος του παραμυθιού στη χώρα άλλη μια τελευταία ανατολή χαρίσει