sine_lege

μας εξαπάτησαν οι εγκλίσεις

Tag: δόντι

στο γκισέ

index

 

να μάθεις να πλέκεις, μου είπε

να σκαρφαλώνεις με λίγη προσοχή πάνω στα πεύκα

πρόσεχε λίγο μόνο τα υγρά τους

-βλέπεις το πεύκο δεν είναι από κείνους που ‘χουν συνήθεια να κρύβονται-

να κόβεις ύστερα απαλά μια δυο βελόνες

το πεύκο δεν πονάει, μην σε ανησυχεί

για μοίρασμα τα έχει τα παιδιά του

 

έτοιμα τα σύνεργά σου

φτηνά και μαλακά

σαν τα τσιγάρα που καπνίζεις τις ημέρες που τελειώνει ο μισθός

γράφουν επάνω πως ο καρκίνος δεν πωλείται·

σας τον χαρίζουμε απλόχερα εμείς του κόσμου οι καινοί δημιουργοί

την ώρα που ρουφάς του μαλακού τσιγάρου τον καπνό

αναρωτιέσαι μήπως τελικά όντως πιο γρήγορα πεθάνεις

και πριν προλάβεις να ανταλλάξεις σκέψεις με το φόβο

πετιέσαι πάνω· τρέχεις μέχρι το περίπτερο

– θα στα χρωστάω μεθαύριο πληρώνομαι

– λυπάμαι ο θάνατος και τα λεφτά ζυγίζουνε βαριά

κομίζω νικοτίνες και λεφτά και ευθύνη για κηδείες καμιά δεν φέρω

αυθάδης ο περιπτεράς και με ενσυναίσθηση

*

λοιπόν τώρα που σου τα λέω αυτά

θυμήθηκα όταν ήμουνα παιδί

που με έστελνε ο πατέρας στο περίπτερο για τσιγάρα

κάπου διακόσιες δραχμές κοστίζανε νομίζω τότε

και μόλις έφτανα μπροστά στου περιπτέρου το γκισέ

ανέβαινα στις μύτες των ποδιών μου και ετοιμαζόμουνα για την απαγγελία

αλλά το ποίημα έκανε φτερά και εγώ τη μάρκα των τσιγάρων μόνιμα ξεχνούσα

μου έκανε πλάκα τότε ο περιπτεράς

έννοια σου και ξέρω εγώ τι μάρκα είναι ο καπνός που ο πατέρας σου φουμάρει

γελούσα και ο γκισές δεν μου φαινόταν πια τόσο ψηλός

και χάριζα απλόχερα ένα χαμόγελο ελλιπές

ε δεν θα μου λείπανε δυο τρία δόντια;

*

που λες, να μάθουμε να πλέκουμε προτείνω

με τις βελόνες απ’ τα πεύκα

και τα μαλλιά των πρώην μακρυμάλληδων φαντάρων

θα φτιάχνουμε μπλουζάκια και καπέλα

ολόμαλλα

θα τα χαρίζουμε σ’ όποιον αρνήθηκε τις ιδέες του να κόψει

και στης πατρίδος το πλευρό να κοιμηθεί

της χώρας μου οι αντιρρησίες να μην κρυώνουν πια

 

όχι, όχι παρεξήγησες·

δεν σου μιλάω για επιχείρηση

αν θέλεις επιχείρηση γίνε περιπτεράς

 

εγώ ονειρεύομαι πως χαμηλώνουν οι γκισέδες

εγώ ονειρεύομαι πώς χαμηλώνουν οι γκισέδες

 

και πως τα πεύκα κάποτε την ακαμψία της πατρίδος θα νικήσουν

και πώς τα πεύκα κάποτε την ακαμψία της πατρίδος θα νικήσουν

Advertisements

«εντέλλεται όπως»

428143_4559097210367_1554658762_n

κυνήγησε

την πεταλούδα που όλοι κάποτε

κάμπια της είπανε πως για πάντα θα ‘ναι

φτάστην μόνο και μόνο

μια χειραψία περήφανη για να της κάμεις

 

εμπιστεύσου

το παιδί που καίγεται όρθιο να σηκωθεί

κι απ’ τα δεσμά των προστάτιδων δυνάμεων ν’ απελευθερωθεί

την ώρα που ένα βρέφος μόνο για πρώτη φορά όρθιο πέντε βήματα κάνει

τα χρώματα της ίριδας αυξάνονται κατά ένα

 

ξύσε

καθώς περνάς μπροστά από το μαύρο κτίσμα πάνω στην Πατησίων

το χέρι σου άπλωσε και ξύσε

με όσα απ’ τα νύχια σου αφάγωτα έχουν μείνει

τον μαύρο ετοιμόρροπο σοβά

 

και άσε

μέσα απ’ τα τούβλα να ξεπεταχτούν ζωές και ιστορίες

που σε τετράδια ποτέ δε σημειώθηκαν

γιατί τα παράσιτα που παράνομα πάνω στο τσιμέντο επί αιώνες ζούνε

πιο ανθεκτικά κι απ’ το μπετόν ακόμα αποδειχθήκανε

 

-η πιο επιθυμητή κατάσταση για έναν εραστή είναι η υγρασία, το ξέρεις-

 

ομολόγησε

πως πριν και πάνω και ύστερα απ’ τα πάντα

το θάνατο φοβάσαι

γι’ αυτό και κάθε μέρα τους επικήδειους των φίλων σου γράφεις

 

κατονόμασε

όλους εκείνους που πριν την ώρα τους

όλα τα δόντια σου τα σπάσανε

και σ’ αφήσανε με κατακόκκινα και γερασμένα ούλα

 

-κι ύστερα τι είναι ο έρωτας χωρίς το δάγκωμα, στον καταστρέψανε-

 

κατασκεύασε

μια ιστορία πέρα ως πέρα ψεύτικη

ψεύτικη σαν τα χαρτιά που τα αφεντικά μέσα στις τσέπες τους τις νύχτες κουβαλάνε

κι έτσι αναγκάζονται χτισμένοι πάνω στη γη αιώνια να περπατάνε

 

κι ύστερα γκρέμισε

την ψεύτικη ιστορία σου με παραμύθια

πέρα ως πέρα αληθινά

μύθοι με μέτρια αρχή και άγνωστο φινάλε

ιστορίες συννεφιασμένες μέσα σε υπόγεια και κάτω από λεωφόρους

με αποστολέα τη ζωή και παραλήπτες τα παιδιά σου

 

απάντησε

οριστικά σε όλα τα σημεία στίξης με ένα ερωτηματικό

ίδιο ταφόπλακα

 

και αντάλλαξε

τις αγκύλες του προσώπου σου

με παρενθέσεις που πιο φιλικές είναι

σταυροί στρογγυλεμένοι

 

απάλλαξε

όλες τις φράσεις απ’ τα υπονοούμενα

 

και ελευθέρωσε

ό,τι βασανισμένο μετά την πρόθεση υπό ασθμαίνοντας ζυγώνει

 

οι συμβαλλόμενοι

ηθεάτωντυχηρώνκαιοκύκλωπαςπουαπ’τοτίποτατυφλώθηκε

ο εγκαλών, η έγκλιση και το έγκλειστον

καλώ, κλίνω, κλείνω

ενώνω τις τρεις λέξεις με σχοινιά

κι εμφανίζεται μπροστά μου

ένα τρίγωνο σκαληνό

 

τηλεφωνώ στον πυθαγόρα·

ένα καινούριο πυθαγόρειο χρειάζομαι

μακριά από ορθές γωνίες και ορθούς ανθρώπους

ένα θεώρημα για μας τους σκαληνούς, τους άνισους, τους που γονατίσανε

 

ο μαθηματικός που καλείτε απουσιάζει σε κάποιο όργιο

παρακαλώ καλέστε αργότερα

ή έστω

ένα μήνυμα αφήστε μετά τον ήχο του γκονγκ

 

έβαλε ψύχρα απόψε

πού είσαι ευκτική να σκεπαστώ

να με ζεστάνεις

με την απάτη σου

 

σηκώθηκε νωρίς απ’ το κρεβάτι

πετάχτηκε από τον εφιάλτη πως κάποιος, κάπου, κάποτε

μαχαίρι στου παιδιού της το στήθος κάρφωνε

αποκλείεται· το παιδί μου θα τραγουδάει για πάντα

 

σηκώθηκα κι εγώ νωρίς

άνοιξα την ντουλάπα μου

διάλεξα έγκλιση, χρόνο και αριθμό

φόρεσα βιαστικά μια προστακτική

 

ανάγκασα το σώμα στον παρακείμενο να γυρίσει

διπλοκλειδώθηκα στο αμάξι του ενικού και ανέβασα το τζάμι

ούτε ήλιος, ούτε περαστικός να μην μπορεί να με αγγίξει

πράξη συντελεσθείσα και στο παρελθόν τετελεσμένη·

 

είστε ο εγκαλών;

ναι, μάλιστα·

σας εγκαλώ που με ρημάξατε

μα όση σάρκα μου απέμεινε στη μάχη θα τη ρίξω

 

μοιάζουμε με τα δόντια που κλειδωμένα μέσα στα ούλα κρυφτό μας παίζουν

έχουνε δύναμη υπόγεια

σπρώχνουν τα άλλα δόντια

και δονήσεις πόνου στέλνουν στο μυαλό

 

όταν οι έγκλειστοι ξεσπάσουν

όταν οι εγκλίσεις ξαποστάσουν

όταν ο εγκαλών την έφεση κερδίσει

όταν θα στήσεις πανηγύρι στων σκαληνών τριγώνων τις γωνίες

 

τότε θα αλλάξει -όχι η χρονιά-

τότε θα αλλάξει η εποχή

και τότε τα τραγούδια των που πέθαναν νωρίς

ως νέοι ύμνοι προς την ελευθερία θα ακουστούν